zondag 12 juli 2015

Een heerlijke dag

De zon schijnt. Niet te fel. Het voelt heerlijk aan buiten, zacht met een lekker klein briesje af en toe. Ik zit in een tuin en kijk om mij heen. Mensen die mij het meest dierbaar zijn. Plantjes en bloemetjes. De vogeltjes die fluiten. De vlinders die fladderen in de lucht. De blauwe lucht. De kleine witte wolken die af en toe in de lucht hangen. De geluiden op de achtergrond; geklets en gelach. Het lekkere eten en het lekkere drinken.

Wat kan het leven, soms even, zo ontzettend heerlijk zijn. Even zijn er geen zorgen. Even is er helemaal niets, behalve dit moment. Dit moment van rust en genieten. Een moment van zijn en leven.


Ik kijk om mij heen en slaak een zucht. Wat een heerlijke dag.

zondag 5 juli 2015

Alles of niets?

Stel dat alles zou mogen en kunnen in het leven. Niets is een probleem. Wat zou ik dan willen?

Ik zou willen studeren, 2 dagen per week besteden aan studie. En als ik de ene studie klaar heb, begin ik aan de volgende. Ik zou huiswerk maken en af en toe naar de universiteit gaan. Heerlijk lijkt me dat.

De andere 3 dagen zou ik willen werken. Ik zou boeken willen recenseren. Ik zou boeken willen vertalen. Ik zou boeken willen inspreken als luisterboeken. Ik hou van boeken. Lekker vanuit huis werken, zelf je tijd bepalen. Nooit meer in de file staan. Nooit meer druk en moeten. Gewoon doen omdat ik het wil en er lol in heb.

In de weekenden zal ik doen waar ik op dat moment zin in heb.
Lekker erop uit, leuke dingen doen met manlief, familie bezoek, vrienden bezoek, series kijken op de bank, boeken lezen voor mijn plezier, lekker niksen, kleuren. Ja kleuren voor volwassenen. Deze rage (is het nog wel een rage?) heeft ook mij in zijn (haar?) greep. Lekker kleuren, verstand op nul en lekker doen. Luisterboek of muziek op de achtergrond.
Ik zou een huishoudster hebben en een tuinier. Ik zou genieten van het schone huis en de mooie en verzorgde tuin. Ik woon in een fijne woning. Hoeft niets bijzonders te zijn. Gewoon een woning, een eengezinswoning. Geen appartement meer, maar lekker de tuin in kunnen lopen als je dat wil. Beneden leven, boven slapen. Heerlijk lijkt me dat.

Ik zou willen dat in dat leven iedereen die mij dierbaar is gezond en gelukkig is. Net zo veel plezier heeft in het leven dat ik dan heb. Ik zou genieten van de kleine dingen. Van de vogels die fluiten, de bloemen die bloeien, of de bladeren die vallen als het herfst is. Ik zou gezond leven, regelmaat hebben in mijn leven. Misschien wel een paar kinderen. Ik zou regelmatig sporten en ga dagelijks naar buiten. Een stukje fietsen of een stukje lopen, en genieten van de wereld om mij heen.

Maar de werkelijkheid is anders.
Er moet geld verdiend worden. De studie moet ergens van betaald worden. Echt taalgevoel heb ik niet, ook al heb ik nog een extra cursus spelling gedaan. Ik spreek geen andere taal vloeiend, dus dat boeken vertalen wordt lastig. Vanuit huis werken kan niet in de zorg. Een eengezinswoning heb ik niet. Een huishoudster en een tuinder kan ik mij nu niet veroorloven. Gezond leven doe ik niet, hoewel ik wel stappen heb gemaakt (kom ik later op terug). In het leven is niet altijd iedereen gezond en gelukkig, zo werkt het leven niet.


Maar toch. Ook al is de werkelijkheid anders, het is prima. Het is goed. Het is niet het ideaal, maar dat zegt niet dat het nooit komen gaat. Wie weet wat de toekomst brengt. Wie weet hoe het leven loopt. Het is goed dat het niet te voorspellen is, het zou anders maar een saaie boel worden.

zaterdag 4 juli 2015

Hitte

Zweetdruppel

Glanzend naar beneden

Gezucht

Gesteun

Kreun

Warm

Heter

Heetst

Hittegolf



zaterdag 27 juni 2015

Overpeinzing

Rust.
Het enige waar ik naar verlang is rust. Geen gedoe. Geen gezeur. Geen mensen die van alles van mij willen. Niemand die een vervelend bericht stuurt of een bedreiging uit. Geen contact van mensen waar ik geen contact mee wil. Geen mensen die via mij iemand anders willen bereiken. Gewoon niemand. Gewoon rust.

Soms verlang ik naar het leven als kind. Ik had het fijn als kind. Als kind waren er nog geen grote problemen of grote vraagstukken. Het grootste probleem was mijn bedtijd, dat ik natuurlijk veels te vroeg vond. Of dat ik de afwas niet wilde gaan doen. En daar stennis over schoppen.


Alles is relatief. In het volwassen leven komen andere verantwoordelijkheden en problemen. Dan verlang je terug naar een vaste bedtijd en doe je met plezier elke avond de afwas met de hand. Want veel grotere verantwoordelijkheden dan dat was er niet. Had ik niet.


Soms verlang ik naar een ander leven. Onbezonnen en vrij. Doen en laten wat ik wil en waar ik zin in heb. Geen verplichtingen. Geen moeten. Geen andere mensen. Rust en vrijheid. Soms wil ik mij dagen, wekenlang, in huis verstoppen. Zonder de post open te maken, de telefoon op te nemen. Zonder internet en zonder andere mensen. Een leven zonder zorgen.


Maar het leven is niet zo. Het leven bestaat ook uit pijn en verdriet en moeilijke momenten. Want als die er niet zouden zijn zou ik ook geen vreugde en geluk kennen.

zondag 21 juni 2015

Vermoeid

Glazig kijk ik naar buiten. Ik kijk naar de regen die valt, de donkere, grijze lucht. De vogels die voorbij vliegen. De auto’s die voorbij razen. De enkele fietser die ondanks dit slechte weer zich toch naar buiten durft te begeven.

Ik kijk naar buiten. Ik zie van alles en ik zie niets. Ik zie de regendruppels op het raam verschijnen en in elkaar overvloeien. Ik zie mezelf weerspiegeld in het raam. Ik zie een treurig gezicht.

Ik kijk naar buiten en zie niks. Een traan rolt over mijn wang. Ik kijk naar buiten en laat mijn gedachten de vrije loop. De waarom-vragen, de wat als vragen. Ik stel ze aan mezelf. Ik ben boos, verdrietig en gekwetst tegelijkertijd. Ik voel me schuldig en ook weer niet. Ik had het allemaal in eigen hand, ik ben het kwijt geraakt. Ik ben veel kwijt geraakt. Ik ben mezelf kwijt geraakt. Waar ben ik gebleven al die tijd? Waar was ik? Deed ik er nog wel toe?


Ik kijk naar buiten en het klaart op. De lucht wordt iets minder grijs. Ik kan nu wolken onderscheiden. Ze drijven met een aardige snelheid voorbij. Het is nog niet te laat. Wensen aanpassen. Het is niet te laat. Niets is verloren. Het wordt alleen. Anders. Het wordt anders. Hoe weet ik nog niet, maar het wordt anders.
Dit niet meer.

Ik kijk naar buiten en zie meer licht. Ik kijk naar buiten en weet dat het goed gaat komen.